12.11.2025

ADHD en de Monsters - inleiding

Ik praat het liefst over ADHD alsof het een superkracht is (wat het natuurlijk ook is). De kunst is immers om alles in het leven zo positief mogelijk te bekijken.  Dat is helaas niet voor iedereen weggelegd. Denk bijvoorbeeld aan een man die de griep heeft, conform zijn oogpunt valt daar niets positiefs aan te ontdekken. Als wederhelft kan je dan maar beter vast een rouwkrans bestellen en de papieren van de uitvaartverzekering klaarleggen. Het spreekt voor zich dat dit niet voor alle mannen geldt, mocht je je als lezer toch aangevallen voelen dan is dat eerder jouw probleem dan het mijne.  Een ander voorbeeld is het pessimisme als het gaat om in de file staan. Het gros van de weggebruikers vreet zich op en is enorm geïrriteerd. Al switchend van de ene rijstrook naar de andere; het schiet allemaal niet op. Bekijk het positief: je komt vanzelf op je bestemming aan, zet een goede playlist of podcast aan en geniet van de omgeving. Altijd weer een feest om te zien in welke emotionele staat men zich bevindt en wat ze zoal doen in de auto.

Als je begint met lezen over ADHD dan lees je als eerst welke symptomen erbij horen en welke problemen dat kan opleveren. Ik zie dat anders, want in mijn optiek begint het met acceptatie en dat begint bij jezelf. Mocht je zover zijn dat je het hebt geaccepteerd dan is het nog de vraag of een ander (familie, vrienden, wederhelft, werkgever, etc.) het accepteert. Of beter gezegd: of jij door anderen wordt geaccepteerd. Je zou kunnen zeggen dat het niet uitmaakt wat een ander van jou vindt, maar het helpt zeker als je niet wordt afgewezen. Ik heb het geluk dat ik een fantastische echtgenoot heb die mij accepteert zoals ik ben, zonder ergernissen en zonder mij (of zichzelf!) te willen veranderen. Ik weet zeker dat als ik getrouwd zou zijn met een mede-ADHD’er ik niet zo’n leuk leven zou hebben als nu. Eigenlijk is het geen zekerheid, maar ik ben tevreden met mijn leven als het gaat om ADHD.

Terug naar ADHD en welke problemen daarbij horen, de zogenaamde ADHD-monsters. Nou ja, het is overigens maar net vanuit welk oogpunt je de monsters bekijkt.
Ik wil er graag een aantal toelichten en dan met name de ‘monsters’ waar ik al dan niet last van heb. Als het gaat om symptomen zijn er een aantal categorieën:

- Wat anderen aan de buitenkant kunnen zien en wat onzichtbaar is;
- Gereguleerd en ongereguleerd;
- De extra belasting die ADHD met zich meebrengt, oftewel wat het je kost qua extra geld.

Ik ga het echt niet hebben over alle symptomen, dan kan ik beter een boek schrijven. Voordat ik begin met de monsters wil ik de bovengenoemde categorieën overzichtelijk benoemen.

Wat men al dan niet ziet:

Extern                                                              
Creatief                                                           
Proactief                                                           
Zelfverzekerd                                                   
Snel denken
Georganiseerd                                                     
Sociaal                                                                              
Harde werker                                                    
Energiek                                                           
Deadlinekampioen                                             
Enthousiast                                                       
Rustige uitstraling   

Intern
Overdenken
Angst voor afwijzing
Perfectionist
Sensitief als het gaat om geluid, stoffen (kleding etc.), structuur (eten), etc.
Oververmoeid
Hyperfocus
Faalangst / onzeker
Uitstelgedrag
Onoplettend / dagdromen                                         
Rusteloos

Hoe het zich uit:

Gereguleerd                                                      
Empathie                                                           
Humor                                                               
Passie en drijfkracht                                           
Innovatief                                                          
Actief luisteren                                                   
Spontaan (niet te verwarren met impulsief)         
Intuïtief                                                             
Expressief                                                          

Ongereguleerd
Verdeelde aandacht
Zombie-modus
Onregelmatig of niet eten en drinken
Teveel (privé)informatie delen
Woedeaanvallen / angst
Bankplakken
Roekeloosheid
Bang voor afwijzing

Belasting, oftewel: wat het je extra kost qua geld / tijd / energie:

Administratiekosten / (verkeers)boetes
Voedselverspilling
Inschrijven voor nieuwsbrieven en vervolgens niet afmelden
Impulsieve uitgaven
Dingen/spullen kwijtraken (vervolgens opnieuw aanschaffen om daarna wat je kwijt was toch weer vinden)
Eten bestellen / uit eten
Hobby’s

Niet alle ADHD’ers zijn hetzelfde en ook ik heb niet last van alles wat ik hierboven heb opgesomd. Sommige dingen staan zo haaks op elkaar dat ik het soms zelf ook niet begrijp. In de komende delen komen bovenstaande opsommingen aan de orde. Als ik daarna nog Schrijfselwaardig materiaal in mijn hoofd heb zal ik er nog een stuk aan wijden, ik beloof niks!

Over haaks op elkaar staan gesproken: ik ben een kei in uitstelgedrag en daardoor ook een deadlinekampioen. Ik kan simpelweg niet zomaar ergens aan beginnen en zeker niet als de deadline nog even op zich laat wachten. Wat ik nodig heb is een tijd/dag/datum en inspiratie. Vooral dat laatste is niet vanzelfsprekend. Een mooi voorbeeld is mijn website. Er zijn 0 deadlines en het resultaat is dus dat er geen regelmaat zit in het plaatsen van nieuwe Schrijfsels. “Zet het in je agenda, elke eerste van de maand een nieuw Schrijfsel.” Haha, grapjas. Agenda items kan je gewoon negeren of uitstellen als de herinnering tevoorschijn komt. Als ik geen inspiratie heb dan gebeurt er niks. Ik kan mijzelf dus ook niet voor het lapje houden, daar ben ik echt te gewiekst voor.

Op naar deel 1!