12.11.2025

ADHD en de Monsters - deel 3 (Slapies en Gapies)

Er zijn ADHD’ers die vergeten te slapen, die zijn dan aan het doomscrollen op social media of verliezen zich in een oneindige stroom aan kattenfilmpjes.
Ik heb daar in principe geen last van, ik ben eigenlijk altijd zo moe dat ik wel voor middernacht slaap. Ik weet ook waarom ik moe ben. Niet alleen door het werk, want dat is superleuk, druk, chaotisch en gezellig, maar ook door mijn hoofd want deze staat 24 uur per dag aan. Edwin kan dus gewoon soms aan niets denken. Ik viel zowat van mijn stoel van verbazing, hoe de fork doe je dat?! Hoe kan iemand aan helemaal niets denken? Je denkt toch altijd wel ergens aan? Ik weet hoe mijn brein werkt en ik kan mij zo voorstellen dat een gemiddeld mens gedachten heeft waar structuur en orde in zit. Aan de ene kant zou ik wel eens willen weten hoe het is om geordende gedachten te hebben, aan de andere kant maakt mijn brein mij uniek en creatief. Om ook nog even wat op te helderen: de medicatie die ik gebruik zorgt niet voor een geordend brein, het zorgt ervoor dat ik wat minder gevoelig ben voor ruis en mij beter kan concentreren. Het maakt mij ook rustig en ik heb wat meer overzicht. Ik ben niet perse alerter of minder moe, slapen kan ik prima ook als zijn de medicatie stimulerend. Ik kan ook rustig ’s avonds om 21.00 uur koffie drinken, ik slaap er geen minuut minder om.

Terug naar het slapen (ja, ik weet nog steeds hoe ik kan afdwalen…).
Slapen doe ik dan een uurtje of 4, maximaal 5. Dat lijkt kort en misschien wat te weinig, maar ik kan heel goed overdag een uurtje drommelen (samenvoeging van dromen en dommelen)! De rekenkundigen hebben inmiddels uitgerekend dat ik dus ook heel vroeg wakker ben. Ik hoef er geen wekker voor te zetten, het gaat vanzelf dus ook in het weekend. Echt wakker worden hoef ik ook niet echt, zodra ik wakker ben sta ik ‘aan’. Het wil nog wel eens gebeuren dat ik zo diep heb geslapen dat ik dan wel even 5 minuten nodig heb om wakker te worden. Natuurlijk wordt ik ook wel eens later wakker als ik geen wekker heb gezet, ik ben geen robot!

Slaap in het algemeen zorgt voor een reset van lichaam en geest, althans, voldoende slaap. Het schijnt dat er ongeveer 6 a 7 uur nodig is om te herstellen en daarbij is de REM-slaap c.q. dromen ook belangrijk. In theorie zou ik dus ’s nachts nooit volledig resetten omdat er geen tijd is. Kan het misschien zo zijn dat het lijf zo vernuftig is dat het zich aanpast aan de uren slaap die ik heb? Ik heb geen symptomen van slaapgebrek en voel mij nagenoeg altijd uitgerust. Dat laatste vooral fysiek.
Ik denk ook dat het uitmaakt waar je slaapt en hoe de nacht verloopt. Mijn nachten zijn bijna altijd ononderbroken, op gedachten die mij bezighouden en een nachtelijke plassessie na.
Waar slaap ik? De vaste lezers weten het, voor de nieuwelingen: wij slapen buiten, 365 dagen per jaar en inmiddels al zo’n 5 jaar. Dus altijd frisse lucht, met name in de herfst en winter is het heerlijk! In de zomer hangt er een ventilator aan het plafond van de overkapping, in de winter een terrasverwarmer. Ik kan mij zo voorstellen dat het nogal wat vragen oproept. Hierbij de antwoorden:
- Nee, het beddengoed wordt niet vochtig (in de herfst/winter), hooguit een beetje klam;
- Het matras wordt regelmatig gelucht;
- Ja, ook als het vriest;
- Niets bij voorkeur, ook niet als het vriest. En ja, je moet er dus uit als je ’s nachts moet plassen. En nee, ook dan niets aan. Hooguit een sok die ik vergeten ben uit te doen en waarvan de ander ergens in het bed rondzwerft.

Zijn er toch nog vragen? Stuur mij gerust een mail (tessa@adhoedan.nl).
In Scandinavische landen is het heel gebruikelijk om je baby buiten te laten slapen. Ook mijn kroost heeft wel eens buiten gestaan tijdens een middagdutje. Bij sommige kinderdagverblijven kunnen baby’s ook buiten slapen; veilig in een soort konijnenhok.

Aangezien het buiten slapen veel voordelen met zich meebrengt begrijp ik niet zo goed waarom dit niet meer wordt gepromoot, zeker voor ADHD’ers. Oké, ik begrijp dat het in de praktijk niet altijd kan. Als je geen tuin hebt of wel een tuin maar geen overkapping dan begrijp ik dat je je matras niet op je balkon of in de stromende regen neerlegt. Als je aan een drukke (snel)weg woont of veel inkijk hebt van buren snap ik heus wel dat het buiten slapen niet echt uitnodigend is.
Als je voor het eerst buiten gaat slapen dan is het verstandig om je lichaam (en hoofd) de tijd te geven om er aan te wennen. Iedereen slaapt wel eens een nachtje buiten, maar als je het een kans wil geven dan moet je er echt weken, zo niet maanden, ervoor uittrekken om te wennen. In het begin heb je een ritme die gelijk is aan de natuur: in de zomer laat slapen en vroeg wakker en in de winter ben je om 17.00 uur ’s middags moe en wordt je pas rond 7.00/7.30 uur wakker. Tenminste, als je geen wekker zet. Je wordt dus moe als het donker wordt en ontwaken doe je als het licht begint te worden.
Ik denk dat het bij ons echt wel een paar maanden heeft geduurd voordat we een eigen ritme hebben ontwikkeld, een wekker zetten is eigenlijk niet meer nodig.
En denk ook even aan de volgende momenten: tussen wakker zijn en in slaap vallen en tussen slapen en wakker worden. In slaap vallen met het getik van de regen op het dak, vergelijk het met regen als je in een tent slaapt. Alhoewel niet iedereen daarvan houdt…
Of wakker worden met het geluid van ontwakende vogels (inclusief takketering duiven en krassende kraaien), hoe heerlijk is dat?
Gratis tip (geldt niet alleen voor buiten slapen): Zorg voor een eigen dekbed! Ik ben een hebberd en pak dekens af als ik de kans krijg, met een eigen dekbedje wordt dat tot een minimum beperkt. Daarnaast kan je zelf bepalen hoe je eronder ligt en misschien nog belangrijker: je kan je eigen dekbedovertrek uitzoeken. Flanel in het vroege voorjaar, herfst en winter is absoluut aan te raden!

Einde promotie.

Zoals gezegd slaap ik niet veel, maar wel uitstekend! Op werkdagen zit ik om 5.00 uur in de auto en mijn werkdag begint dus vroeg. Ik ben een echt ochtendmens en ik doe het meeste werk tussen 6.00 en 12.00 uur. Daarna begin ik licht af te takelen en rond 15.00 uur is mijn brein klaar met de dag. Naast werk gaat het in mijn hoofd altijd door; een constante stroom van gedachtes, onrust en proberen alle ballen omhoog te houden. Dat klinkt vermoeiend en dat is het ook, het valt soms gewoon echt niet uit te leggen.

Er is al heel veel verteld en geschreven over ADHD en slaap, ik kan alleen maar uit eigen ervaring putten. Gelukkig hebben zowel koffie als medicatie geen invloed op mijn slaapgedrag. Het enige dat invloed heeft is mijn hoofd, de mate van chaos en onrust in dat warrige brein bepaalt hoe goed ik slaap. Dat ik slaap is zeker, maar de nachten kunnen onrustig verlopen. Onrust is er voornamelijk sinds Tinus bij ons woont, hij heeft er een handje van om midden in de nacht in keihard in mijn oor te miauwen. Ik weet niet waar ik dat aan heb verdiend…